Przegorzan kulisty

Echinops sphaerocephalus

Bylina należąca do rodziny astrowatych (Asteraceae). Przegorzan kulisty z wyglądu przypomina oset, rodzimym obszarem występowania są obszary Azji Zachodniej o klimacie umiarkowanym, oraz wschodnia, południowo-wschodnia i środkowa Europa. Jest to bardzo efektowna roślina o ozdobnych, kulistych kwiatach. Główkowate kwiatostany składające się z niebieskawych rurkowatych kwiatów osadzone są na grubych, białawo kutnerowatych, owłosionych łodygach. Łodyga gruba, prosto wzniesiona, dorastająca do wysokości 2 m.

Miododajność przegorzanu jest bardzo duża. Na jednej główce zbiera nieraz pyłek i nektar kilka pszczół jednocześnie. Zawartość cukrów w nektarze dochodzi do 65-70%. Nektar wydziela się najobficiej w temperaturze 25-30°C. Wydajność miodowa z hektara uprawy przegorzanu kulistego może osiągnąć nawet 800 kg.

Kwitnie od lipca do sierpnia. Korona kwiatu niebieskawobiała. Przegorzany kwitną w drugim roku po wysianiu; kwitnienie trwa 3 tygodnie. Jeżeli łodygi zetnie się zaraz po ich przekwitnięciu, zanim zdrewnieją, roślina wyda wkrótce nowe pędy, które zakwitną na jesieni. Liście pierzastodzielne, o silnie kolczastych brzegach na wierzchu są zielone, a od spodu pokryte białym, wełnistym kutnerem. Dzięki temu, że wytwarza długie korzenie świetnie odnajduje się na terenach suchych, piaszczystych i żwirowych.

Pielęgnacja i uprawa

• Roślina łatwa w uprawie.
• Najlepiej czuje się na glebie wapiennej, luźnej i przepuszczalnej.
• Preferuje podłoże piaszczyste lub żwirowe, suche.
• Wymaga stanowisk słonecznych.
• Przy długo utrzymujących się suszach należy zadbać o nawodnienie rośliny, by dolne liście nie usychały.
• Bylina całkowicie mrozoodporna.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Roślina miododajna chętnie odwiedzana przez pszczoły, osy i trzmiele.
• Świetnie sprawdzi się w ogrodach naturalistycznych.
• Doskonale odnajdzie się na rabatach bylinowych w sąsiedztwie wysokich roślin o podobnych wymaganiach.
• Cięte kwiatostany nadają się na suche bukiety.