Tawlina jarzębolistna SEM

Sorbaria sorbifolia SEM

Krzew z rodziny różowatych (Rosaceae). Dawniej znany jako tawuła jarzębolistna (Spiraea sorbifolia L.). Pochodzi z północnej i północno-wschodniej Azji, rozprzestrzeniła się także jako gatunek zawleczony w Ameryce Północnej i Europie. Tawlina jarzębolistna SEM to silnie rozrastający się, niewysoki krzew, dorastający do 1-2 m wysokości. Ozdobne są duże pierzaste liście i okazałe kwiatostany. Tworzy liczne odrosty i szybko rozrasta się na boki. Pędy grube i dość sztywne. Drewnieją tylko w dolnej części.

W czerwcu i lipcu na wierzchołkach pędów ukazują się drobne, białe kwiaty zebrane w gęste wiechy. Roślina miododajna, kwiaty chętnie odwiedzane przez pszczoły i motyle.

Kwiaty średnicy około 8 mm, zebrane na końcach pędów w duże, gęste, stożkowate wiechy, długości do 25 cm. Liście złożone z 13-23 lancetowatych, zaostrzonych, podwójnie piłkowanych listków. Młode listki są intensywnie różowo-pomarańczowe, starsze żółte, a położone wewnątrz krzewu jasnozielone. Należy do krzewów najwcześniej rozwijających liście na wiosnę. Niewybredna co do gleby. Rośnie dobrze zarówno na stanowiskach słonecznych, jak i ocienionych.

Pielęgnacja i uprawa

• Roślina mało wymagająca, doskonale radzi sobie w trudnych warunkach uprawy.
• Jest odporna na silne nasłonecznienie, zasolenie, zanieczyszczenie powietrza i gleby oraz na mróz.
• Aby ograniczyć jej wzrost zaleca się przycinanie jej zimą.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Tawlina daje liczne rozłogi podziemne, za pomocą których szybko opanowuje otaczający ją teren, dlatego posłuży jako roślina okrywowa, która umocni wszelkiego rodzaju nasypy, skarpy i inne mocno nachylone tereny.
• Nadaje się do uprawy w pojemnikach na balkonach i tarasach.
• Ze względu na odporność na zanieczyszczenia powietrza, polecana do sadzenia w zieleni osiedlowej i parkowej.