Aster alpejski VIOLET

Aster alpinus VIOLET

Gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje w stanie dzikim w górach Europy, Azji i Ameryki Północnej. W Polsce w Tatrach i Pieninach. Jest rośliną rzadką. Jest to roślina wieloletnia, półróżyczkowa, miękko owłosiona. Zwykle rośnie małymi kępkami. Łodyga wzniesiona lub podnosząca się, wysokości 15-40 cm. Dość gruba. Liście odziomkowe, łopatkowe lub klinowate, krótkoogonkowe. Kwiaty języczkowe fioletowe, rurkowate, zebrane w koszyczki umieszczone pojedynczo na szczytach łodyg. Koszyczki mają zieloną okrywę z wąskich, lancetowatych listeczków.

Pielęgnacja i uprawa

• W swoim naturalnym środowisku rośnie na skalnych półkach, w szczelinach skał i u ich podnóża, na żwirku wapiennym lub niskich murawach, na stanowiskach słonecznych lub półcienistych.
• Roślina wapieniolubna i ciepłolubna, w związku z tym dużo częściej występuje na południowej stronie skał.
• Wymaga gleby przepuszczalnej i przeciętnie wilgotnej, najlepiej o obojętnym odczynie.
• Jest w pełni mrozoodporny (strefy mrozoodporności 3-9).

Zastosowanie i cechy rośliny

• Znakomicie komponuje się z innymi roślinami rabatowymi, zarówno w gruncie, jak i w pojemnikach.
• Należy sadzić w miejscach bardzo nasłonecznionych, w ogrodzie skalnym, pojedynczo lub 2-3 w grupie.
• Dość popularna i cenna z uwagi na dużą wartość dekoracyjną.
• Stosuje się je także na kwiat cięty.
• Liczba roślin na 1 m2 – 11.