Albicja jedwabista

Albizia julibrissin

Znana też jako perska mimoza, jedwabne drzewko lub perskie drzewko szczęścia. Jest to małe liściaste drzewo dorastające do 5-12 m wysokości, z szeroką parasolowatą koroną. Kora jest ciemno zielonkawa, starsze okazy mają korę szarą w pionowe paski. Liście są podwójnie pierzaste, 20-45 cm długości i 12-25 cm szerokości, podzielone na 6-12 par odnóg, każda z nich ma 20-30 par małych listków, są one podłużne, 1-1,5 cm długości i 2-4 mm szerokości. Albicja kwitnie przez całe lato. Kwiaty są zebrane w gęste główki, a te z kolei wyrastają w szczytowych gronach. Kwiaty nie posiadają płatków, ale sterczące wiązki pręcików, długości 2-3 cm, różowych lub bladoróżowych, wyglądających jak jedwabiste nici. Są one atrakcyjne dla pszczół, motyli i kolibrów. Owocem jest płaski brązowy strąk około 10-20 cm długości i ok. 2-2,5 cm szerokości, zawierający kilka–kilkanaście nasion w środku.

Pielęgnacja i uprawa

• Rośliny są łatwe w uprawie.
• W stanie dzikim drzewo ma tendencję do wzrostu na suchych równinach, piaszczystych dolinach i wyżynach.
• Preferują ciepłe, słoneczne stanowiska i dobrze rosną w dużych pojemnikach.
• Odczyn pH podłoża nie ma znaczenia, ważne tylko aby było to podłoże przepuszczalne.
• Wytrzymuje spadki temperatury do –25C.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Drzewo jedwabne jest powszechnie sadzone jako roślina ozdobna, uprawiana dla pięknych liści i kwiatów.
• Szeroka korona u starszych drzew sprawia, że przydatna jest w upalne dni by zapewnić cień.
• Nadaje się do nasadzeń jako soliter (czyli roślina wolno rosnąca).
• Nadaje się znakomicie również do uprawy w pojemnikach w domu jak i na tarasie zarówno jako krzew lub niewielkie drzewko bonsai (lubi nawet bardzo intensywne przycinanie).