Dereń kwiecisty

Dereń kwiecisty

Cornus florida L.

Gatunek krzewu z rodziny dereniowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej. Ponadto rozproszona populacja naturalnie występuje także w Meksyku w stanach Veracruz i Nuevo León. Do Europy (Anglii) sprowadzony dosyć wcześnie bo już w 1731, lecz w dalszym ciągu nie jest rośliną powszechną w uprawie. W Polsce, gatunek jest bardzo rzadko spotykany, głównie w ogrodach botanicznych. Po raz pierwszy w Polsce uprawiany był w Ogrodzie Botanicznym w Krakowie (1808). Drzewo lub wysoki krzew dorastający do 10 m wysokości, w ojczyźnie rzadko do 15 m.

Dereń kwiecisty rośnie wolno, 10-letnie drzewo ma nie więcej niż 5 m wysokości. Pokrój szeroki, roślina jest często szersza niż wyższa, często nieregularna. Liście jajowato–eliptyczne, do 15 cm długości, gładkie, z wierzchu ciemnozielone, spodem białawe. Jesienią przebarwiają się na kolor czerwono-karminowy do fioletowego. Kwiaty rozwijają się przed liśćmi. Są drobne, zielonkawe lub żółtawe, zebrane w drobne główkowate kwiatostany o średnicy ok. 12 mm.

Cztery okazałe podsadki pod kwiatostanem to rozrośnięte najbardziej zewnętrzne pary łusek „cebulkowatych” pączków kwiatostanowych, odwrotnie jajowate i na szczycie wykrojone. Rośliny kwitną przez około dwa tygodnie, w kwietniu i maju w zależności od lokalizacji. Owoce często pozostają na drzewie w zimie. Okazy uprawiane w Europie środkowej rzadko owocują.

Pielęgnacja i uprawa

• Roślina nie lubi gleb wapiennych i ubogich w składniki pokarmowe.
• Najlepiej rośnie na glebach żyznych, przepuszczalnych, niezbyt zbitych o obojętnym lub lekko kwaśnym odczynie.
• Najlepiej jest sadzić derenia na wilgotnym stanowisku, gdzie roślina jest dobrze oświetlona od rana i w półcieniu po południu.
• Należy unikać stanowisk gdzie będzie wystawiona na źródła ciepła (np. różnego rodzaju maszyny, samochody), bądź na uszkodzenia pnia lub korzeni gdyż łatwo prowadzi to do różnych chorób.
• Dereń nie należy do roślin tolerujących wysokie zasolenie gleby.
• Źle reaguje na niedobory wody. Rośliny w okresie upałów i suszy powinny być co najmniej raz w tygodniu nawadniane.
• Jest dość wrażliwa na mróz i warunkach środkowoeuropejskich kwiaty bywają uszkadzane przez majowe przymrozki.
• Zamierające pędy i liście należy usuwać, aby likwidować źródła ewentualnych infekcji.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Kwiaty pojawiają się przed rozwojem liści na wiosnę, co niewątpliwie ożywi każdy ogród.
• Przez cały okres wegetacji zdobią go lśniące liście, w jesieni przebarwiające się zwykle na purpurowo. Latem pięknie wśród zielonych liści prezentują się dojrzewające jaskrawoczerwone owoce.
• Piękny będzie wyglądać sadzony pojedynczo w wyeksponowanych miejscach.
• Krzew ten idealnie pasuje do nowoczesnych, minimalistycznych ogrodów, jak również obiektów w stylu japońskim.
• W medycynie indiańskiej aromatyczna kora i korzenie stosowane jako lekarstwo na malarię (zawierają alkaloid o nazwie cornin).