Ambrowiec balsamiczny

Liquidambar styraciflua L.

Znany też jako ambrowiec amerykański czy styrakowiec amerykański. Jest to gatunek drzewa pochodzący z Ameryki Północnej i Środkowej. Jego ojczyzną są wschodnie rejony Ameryki Północnej, dorzecze Missisipi i Ohio, aż po stan Nowy Jork na północy i Florydę na południu. Do Europy został sprowadzony w 1681 r. Obecnie można spotkać duże egzemplarze w parkach zachodniej Europy. W Polsce występuje głównie w parkach, rzadko uprawiany w ogrodach przydomowych. W swojej ojczyźnie dorasta do 45 m wysokości, w Polsce dorasta do 15 m. Średnica pnia może osiągać 1 m. Korona jest szeroka, kopulasta lub jajowata. Liście podobne do liści klonu, pięknie przebarwiają się jesienią na kolor szkarłatny lub fioletowoczerwony. Pędy, pączki i liście po skaleczeniu wydzielają przyjemny, balsamiczny aromat. Kwiatostany męskie i żeńskie znajdują się na wspólnej, długiej, zwisającej osi. Jest rośliną jednopienną. Kwitnie w maju (V), jest wiatropylny. Jest rośliną długowieczną, żyje 200-300 lat.

Pielęgnacja i uprawa

• Rośnie dobrze w glebach żyznych o odczynie kwaśnym lub obojętnym.
• Nie lubi jednak bagien z zastojową wodą, jak i suchych gleb na podłożu wapiennym.
• Lubi pełne nasłonecznienie i może zasiedlać ugory i nieużytki.
• Może być uprawiany w strefach mrozoodporności od 10A do 5B (znosi mrozy do -26°C).
• Młode egzemplarze warto okrywać na zimę.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Ambrowiec uprawiany jest jako drzewo ozdobne. Jest bardzo dekoracyjny z powodu ładnego zabarwienia liści jesienią.
• Bywa sadzony w parkach i przy drogach jako roślina ozdobna, głównie z powodu swej pięknej jesiennej szaty.
• Z tego powodu należy też do roślin tradycyjnie wykorzystywanych do tworzenia bonsai. Jest bardzo ceniona przez miłośników tej sztuki.
• Zawiera wonną oleożywicę, znaną jako „styraks amerykański”, wykorzystywaną w celach leczniczych jako środek wykrztuśny i bakteriobójczy, a także jako surowiec do produkcji gumy do żucia.