Czeremcha amerykańska

Padus serotina

W warunkach Europy Środkowej czeremcha amerykańska ma znacznie mniejsze rozmiary niż w swej ojczyźnie, rośnie do ok. 20m. Liście owalne, ciemnozielone i błyszczące, od spodu jaśniejsze. Jesienią liście przebarwiają się na intensywnie żółty kolor.

Kwiaty białe, bezwonne w długich wzniesionych gronach, średnicy do 1 cm. Kwitnie w końcu maja. Gatunek ten jest bardziej miododajny od naszej rodzimej czeremchy zwyczajnej (Padus avium). Kwitnie jednak przy bardziej sprzyjającej lotom pszczół pogodzie. W najpłodniejszym okresie, przed 30 rokiem życia, może zakwitać kilka tysięcy kwiatów na 1 m2 korony.

Owoce kuliste i błyszczące o średnicy od 0,8 do 1,3 cm. Podczas dojrzewania są czerwone i stają się coraz ciemniejsze, aż w stanie dojrzałym przybierają kolor niemal czarny. Skórkę mają cienką, miąższ bardzo soczysty o przyjemnym smaku. Czeremcha ta bywa obecnie stosowana do obsadzania skraju lasów iglastych, jako osłona przeciw przenikaniu promieni słonecznych do wnętrza lasu.

Pielęgnacja i uprawa

• Czeremcha amerykańska nie wymaga specjalnych zbiegów pielęgnacyjnych.
• Lubi stanowiska słoneczne lub półcieniste, glebę wilgotną i żyzną, ale łatwo przystosowuje się do gorszych warunków i rośnie dobrze na ziemiach ubogich.
• Po kwitnieniu można drzewko przyciąć, co pozwoli na zachowanie regularnego pokroju.
• Wytrzymała na choroby i zanieczyszczenia powietrza
• Jest całkowicie mrozoodporna.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Czeremchę sadzi się w ogrodach jako drzewo ozdobne.
• Kiście kwiatów i czarne owoce wiszące na gałęziach dodają uroku parkom i ogrodom.
• Zalecana jest do nasadzeń pojedynczych lub grupowych, nadaje się także do sadzenia w formie nieciętych szpalerów.
• Doskonale sprawdza się w zestawieniach z innymi, kwitnącymi wiosną krzewami np. pigwowcami, kalinami czy forsycją.
• Może komponować w szpalerach z drzewami lub krzewami o ozdobnych owocach jesienią, jak jabłonie ozdobne, jarzębiny i berberysy.