Robinia akacjowa

Robinia pseudoacacia L.

Pospolicie znana jako grochodrzew akacjowy, robinia biała czy fałszywa akacja – gatunek drzew należący do rodziny bobowatych (Fabaceae). Pochodzi z Ameryki Północnej, z obszaru USA, ale rozprzestrzeniła się i zaaklimatyzowała na wszystkich (z wyjątkiem Antarktydy) kontynentach świata. Do Europy sprowadzona została w 1601 roku jako drzewo ozdobne, była sadzona w parkach, później także w lasach. Drzewo dorastające do 25 m wysokości o koronie luźnej i nieregularnej. Pień rozwidla się nisko nad ziemią w grube konary. U nasady każdego liścia występują prostopadle do pędu dwa duże, ciemnobrązowe ciernie.

Kwiaty motylkowe, białe z żółtą plamką silnie pachnące i tworzące grona długości 10-20 cm. Robinia należy do naszych najbardziej miododajnych roślin, lecz nektaruje obficie tylko w okresie ciepłej, prawie upalnej pogody. W czasie chłodów płatki są bardziej sztywne i pszczołom trudno jest wtedy odginać żagielek aby dostać się do nektaru.

Robinia kwitnie w końcu maja i w czerwcu przez 10-12 dni. Jej wydajność miodową szacuje się na 65 kg/ha. W tym czasie, jeśli pogoda jest sprzyjająca, silne pnie mogą zebrać 20-30 kg miodu. Miód jest jasny jak woda i długo się nie krystalizuje, a po skrystalizowaniu jest śnieżnobiały lub jasno-słomkowy.

Pielęgnacja i uprawa

• Roślina bardzo łatwa w uprawie.
• Najlepiej rośnie i nektaruje na glebach lekkich, piaszczystych.
• Jest to gatunek pionierski, do stosowania na ubogie, suche gleby.
• Najgorzej udaje się na glebach zwięzłych z nadmiarem wapnia. W tych warunkach następuje zanik chlorofilu w liściach i drzewo nie nektaruje.
• Preferuje suche i ciepłe tereny – stanowiska słoneczne.
• Dzięki współżyciu z bakteriami azotowymi roślina ma zdolność przyswajania azotu z powietrza glebowego, co pozwala jej na wzrost nawet na najbardziej jałowych glebach.
• Rzadko chorują i raczej nie są atakowane przez szkodniki.
• Gatunek wytrzymały na mrozy (strefa 6a).

Zastosowanie i cechy rośliny

• Często sadzona w parkach i ogródkach przydomowych.
• Podstawowy gatunek pionierski, stosowana do zadrzewiania nieużytków, stromych zboczy, hałd kopalnianych i nasypów.
• Płaski i rozległy system korzeniowy i liczne odrosty umacniają luźną powierzchnię gleby i przeciwdziałają erozji.
• Ze względu na duże walory ozdobne warto posadzić ją w miejscu dość reprezentacyjnym.
• Jako soliter lub w kompozycjach z kwitnącymi krzewami, trawami czy bylinami.
• Ponieważ dobrze reaguje na cięcie, z powodzeniem może być stosowana na żywopłot.
• Roślina miododajna.