Berberys thunberga ATROPURPUREA

Berberis thunbergii ATROPURPUREA

Gatunek krzewu z rodziny berberysowatych (Berberidacea Juss.). Pochodzi z Japonii, w Polsce nie występuje w środowisku naturalnym, jest uprawiany jako roślina ozdobna w wielu odmianach. Jest to silnie rozgałęziający się, ciernisty i gęsty krzew, o wysokości i pokroju zależnym od odmiany. Liście całobrzegie, owalne, opadające na zimę. Zależnie od odmiany mogą mieć kolor zielony, żółty, czerwony (istnieje wiele odmian o całej gamie pośrednich kolorów). Jesienią przed opadnięciem liście przebarwiają się na różne odcienie koloru żółtego, pomarańczowego czy czerwonego.

Berberys thunberga ATROPURPUREA to szybko rosnący krzew o bardzo regularnym, szerokim, kopczykowatym pokroju, nisko rosnący, osiągający wysokość do ok. 60 cm. Liście purpurowo-brązowe. Idealnie nadaje się na obwódki, rabaty czy do sadzenia w pojemnikach.

Kwitnie w maju małymi, żółtymi kwiatami. Kwiaty, jak u wszystkich berberysów są obupłciowe, promieniste. U nasady płatków znajdują się dwa nektarniki. Jest rośliną miododajną. Kwiaty wydzielają specyficzny zapach oraz przyciągają pszczoły. Wczesną jesienią (VIII-IX) pojawiają się podłużne, czerwone owoce. Są bardzo dekoracyjne – długo pozostają na krzewie. Owoce zimą będą stanowiły pokarm dla ptaków.

Pielęgnacja i uprawa

• Lubi stanowiska słoneczne, choć znosi też lekki półcień.
• Toleruje okresy suszy.
• Nie ma dużych wymagań glebowych.
• Niewymagający nadmiernej pielęgnacji.
• Odporny na niskie temperatury.
• Dobrze znosi cięcie.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Ładnie prezentuje się na niemal każdym tle.
• Szczególnie dobrze komponuje się z innymi berberysami o kontrastowym ulistnieniu oraz krzewami iglastymi, doskonały na kontrastowe grupy kompozycyjne.
• Sadzi się go pojedynczo lub w grupach w ogrodach i parkach.
• Nadaje się na żywopłoty czy szpalery.
• Owoce berberysu są chętnie zjadane przez ptaki.