Aster krzaczasty

Symphyotrichum dumosum

Aster krzaczasty charakteryzuje się zwartym, kulistym pokrojem i niewysokim wzrostem. Liście wąskie lub wąskolancetowate, siedzące, całobrzegie, długości 3 – 11 cm, szerokości 3 – 8 mm, na bocznych pędach dużo mniejsze. Kwiaty niebiesko-fioletowe, zebrane w koszyczki. Środek koszyczka złożony z kwiatów rurkowych jest żółty. Kwitnie od sierpnia do października. Zwabione barwą przylatują do nich na pyłek i nektar owady. Astry krzaczaste, zwane marcinkami, są po głównym pożytku licznie odwiedzane przez pszczoły. Ich wydajność miodowa wynosi około 50-60 kg/ha.

Pielęgnacja i uprawa

• Aster krzaczasty najlepiej rośnie na słonecznym stanowisku lub w półcieniu.
• Wymaga żyznej, piaszczysto-gliniastej gleby, choć daje sobie radę również na uboższych podłożach (nie jest wybredny w stosunku do stanowiska).
• Z uwagi na późne kwitnienie warto pamiętać o letnim zasileniu astra.
• Powinien mieć stale wilgotną glebę.
• Po przekwitnięciu rośliny przycina się przy ziemi.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Dość popularna i cenna z uwagi na dużą wartość dekoracyjną.
• Nadaje się na rabaty, do obsadzania skarp i murków.
• Ze względu na swój pokrój bardzo dobrze spełnia funkcję rośliny okrywowej.
• Stosuje się je na obwódki rabat bylinowych, nieformowane, niskie żywopłoty oraz sadzi w grupach na trawnikach.
• W obwódkach doskonale mogą zastąpić bukszpan.
• Można je także uprawiać w pojemnikach.
• Stosuje się je także na kwiat cięty.