Dzwonek dalmatyński

Campanula portenschlagiana

Ojczyzną tej byliny jest Dalmacja. Dzwonek dalmatyński tworzy gęste, niskie poduszki, rozrasta się powoli podziemnymi rozłogami, dlatego zachowuje zwarty pokrój. Nie wyrasta wyżej jak 20cm. Z kolorem kwiatów świetnie współgrają żywo zielone liście, które są ciemnozielone, sercowate, ząbkowane o średnicy 1-2 cm. Liliowo-fioletowe kwiaty dzwonka dalmatyńskiego pojawiają się od czerwca do sierpnia, a po przycięciu, podziwiać je można także we wrześniu. W pełni kwitnienia, gdy kwiaty są maksymalnie otwarte mają prawie gwiazdkowaty kształt. Dzwonki wydzielają nektar bardzo obficie, więc uznawane są za rośliny miododajne.

Pielęgnacja i uprawa

• Dzwonki najlepiej rosną w żyznej, próchnicznej, lekko gliniastej glebie zasobnej w wapń.
• Odpowiadają im stanowiska słoneczne i umiarkowanie wilgotne.
• Mogą rosnąć także w miejscach półcienistych, znosząc nawet okresową suszę.
• Dzwonek dalmatyński jest mrozoodporny.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Najlepiej sprawdza się w ogródkach skalnych, na murkach ogrodowych i skarpach, gdzie może tworzyć okazałe kwietne nawisy.
• Szczególnie malowniczo wygląda wśród jasnych kamieni i skałek czy we wnękach skał czy murków, gdzie tworzy malownicze nawisy.
• Dzwonek dalmatyński może być także uprawiany w doniczkach, dla ozdoby pomieszczeń lub w pojemnikach – dla ozdoby tarasów oraz jako roślina okrywowa.