Goryczka bezłodygowa

Gentiana acaulis

Łacińska nazwa Gentiana (podobnie jak zwyczajowa nazwa polska gencjana) pochodzi od imienia króla Ilirii z II w. p.n.e. Gentiusa któremu przypisywano jej odkrycie. Goryczka bezłodygowa to niska bylina górska. Liście niewielkie, długości do 5 cm, skupione w rozetę (z czasem powstaje gęsta poduszka). Łodygi niewielkie, podłużne, ciemnozielone, naprzeciwległe, całobrzegie. Liście żółtozielone, naprzeciwległe, okrągławe, tępe, całobrzegie. Ogonki krótkie lecz wyraźne. Liście są w charakterystyczny sposób ułożone w jednej płaszczyźnie z łodygą. Jej cechą charakterystyczną są bardzo duże (o wielkości do 7cm), kielichowate kwiaty o wyjątkowo jaskrawej, czysto-niebieskiej barwie. Goryczka bezłodygowa kwitnie na przełomie maja i czerwca.

Pielęgnacja i uprawa

• Goryczki mają specyficzne wymagania glebowe, które warunkują ich właściwy wzrost.
• Gleba powinna być kwaśna, wilgotna i przepuszczalna (zasobna w próchnicę liściową z dodatkiem żwiru i drobnych kamieni).
• Nie tolerują gleb o zbyt dużej zasobności w wapń.
• Goryczka bezłodygowa lubi stanowisko chłodne, o dużej wilgotności powietrza. Dobrze naświetlone, ale osłonięte od południowego słońca.
• Są całkowicie mrozoodporne.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Polecany głównie na rabaty do sadzenia w towarzystwie innych niskorosnących roślin.
• Dobrze sprawdza się w ogródkach skalnych i na murkach ogrodowych.
• Szczególnie malowniczo wygląda wśród jasnych kamieni i skałek czy we wnękach skał czy murków.
• Może być także uprawiana w doniczkach, dla ozdoby pomieszczeń lub w pojemnikach – dla ozdoby tarasów.
• Do sadzenia w małych grupach po 3-10 razem, bądź po kilkadziesiąt roślin razem. Liczba roślin na 1 m2 – 16.