Kosaciec syberyjski

Iris sibirica

Gatunek roślin cebulowych i kłączowych należący do rodziny kosaćcowatych. Rodzimy obszar występowania obejmuje południową, środkową i zachodnią Europę, Turcję, Kaukaz i Syberię. Jest uprawiany w Ameryce Północnej. Gatunek rodzimy i chroniony. W Polsce występuje w rozproszeniu na większości obszaru. Występuje na torfowiskach niskich m.in. na wilgotnych łąkach trzęślicowych, niekiedy na ich obrzeżach np. w ziołoroślach czy nawet w mokrej psiarze. Niewielkie kępy z osobnikami kosaćca można spotkać też w rowach melioracyjnych oraz w pobliżu zbiorowisk roślinnych: rokicin z wierzbą rokitą oraz łozowisk z wierzbą szarą na łąkach. Kosaciec syberyjski to bylina o liściach wąskich, zielonych, delikatnych, przewieszających się. Łodyga pusta, wzniesiona, do 80 cm wysokości. Wyższa od 2-6 równowąskich liści. Pędy kwiatowe są wyższe od liści, rozgałęzione, przeważnie występują po dwa, niekiedy po 3-4 na jednym pędzie. Wyrastają do 1,2 m wysokości. Działki okwiatu o szerszej nasadzie. Kwiaty niebieskofioletowe, z jasnym rysunkiem na dolnych płatkach. Kwitnie w czerwcu. Ciekawostką są spotykane w tych samych miejscach co roku białe – albinotyczne formy kwiatostanów na terenie Obszaru Natura 2000 Uroczysko Pięty.

Pielęgnacja i uprawa

• Roślina wyjątkowo łatwa w uprawie i wytrzymała.
• Dostosowuje się do każdego stanowiska, choć najlepszy będzie półcień i wilgotna gleba.
• Może rosnąć w każdej glebie byle odpowiednio wilgotnej. Miejsce może być nawet podmokłe.
• Odporna na choroby i mrozy.
• Są bardzo trwałe – w jednym miejscu mogą rosnąć przez wiele lat.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Ze względu na swą wytrzymałość może być sadzona w miejscach nieodpowiednich dla innych roślin – cienistych i mokrych.
• Można też sadzić ją na rabatach bylinowych.
• Pięknie wygląda przy oczku wodnym, szczególnie w porze kwitnienia.
• Dobrze rośnie w towarzystwie innych większych bylin lubiących wilgoć, preferuje sąsiedztwo zbiorników wodnych.